O naszym ośrodku

Pomoc społeczna polega w szczególności na:

1. Przyznawaniu i wypłacaniu przewidzianych ustawą świadczeń;
2. Pracy socjalnej;
3. Prowadzeniu i rozwoju niezbędnej infrastruktury socjalnej;
4. Analizie i ocenie zjawisk rodzących zapotrzebowanie na świadczenia z pomocy społecznej;
5. Realizacji zadań wynikających z rozeznanych potrzeb społecznych;
6. Rozwijaniu nowych form pomocy społecznej i samopomocy w ramach zidentyfikowanych potrzeb.

 

Cele i zadania ośrodka

1. Zadania własne gminy o charakterze obowiązkowym, do których należy:

  • opracowanie i realizacja gminnej strategii rozwiązywania problemów społecznych ze szczególnym uwzględnieniem programów pomocy społecznej, profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych i innych, których celem jest integracja osób i rodzin z grup szczególnego ryzyka;
  • sporządzenie bilansu potrzeb gminy w zakresie pomocy społecznej;
  • udzielenie schronienia, zapewnienie posiłku oraz odzieży osobom tego pozbawionym;
  • przyznawanie i wypłacanie zasiłków okresowych, celowych: na pokrycie wydatków powstałych w wyniku zdarzenia losowego; na pokrycie wydatków na świadczenia zdrowotne osobom bezdomnym oraz innym osobom nie mającym dachu i możliwości uzyskania świadczeń na podstawie przepisów o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ; w formie biletu kredytowego;
  • opłacanie składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osobę, która rezygnuje z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania bezpośredniej, osobistej opieki nad długotrwale lub ciężko chorym członkiem rodziny oraz wspólnie nie zamieszkującymi matką, ojcem lub rodzeństwem;
  • praca socjalna;
  • organizowanie i świadczenie usług opiekuńczych, w tym specjalistycznych, w miejscu zamieszkania, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi;
  • prowadzenie i zapewnienie miejsc w placówkach opiekuńczo-wychowawczych wsparcia dziennego lub mieszkaniach chronionych;
  • tworzenie gminnego systemu profilaktyki i opieki nad dzieckiem i rodziną;
  • dożywianie dzieci;
  • sprawienie pogrzebu, w tym osobom bezdomnym;
  • kierowanie do domu pomocy społecznej i ponoszenie odpłatności za pobyt mieszkańca gminy w tym domu;
  • sporządzanie sprawozdawczości oraz przekazywanie jej właściwemu wojewodzie, również w wersji elektronicznej, z zastosowaniem systemu informatycznego;
  • utworzenie i utrzymywanie ośrodka pomocy społecznej, w tym zapewnienie środków na wynagrodzenia pracowników.

 

2. Zadania własne gminy, do których należy:

m przyznawanie i wypłacanie zasiłków specjalnych celowych;

m przyznawanie i wypłacanie pomocy na ekonomiczne usamodzielnienie w formie zasiłków, pożyczek oraz pomocy w naturze;

m prowadzenie i zapewnienie miejsc w domach pomocy społecznej i ośrodkach wsparcia o zasięgu gminnym oraz kierowanie do nich osób wymagających opieki;

m podejmowanie innych zadań z zakresu pomocy społecznej wynikających z rozeznanych potrzeb gminy, w tym tworzenie i realizacja programów osłonowych.

3. Zadania zlecone z zakresu administracji rządowej realizowane przez gminę, do których należy:

m przyznawanie i wypłacanie zasiłków stałych;

m opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ;

m organizowanie i świadczenie specjalistycznych usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania dla osób z zaburzeniami psychicznymi;

m przyznawanie i wypłacanie zasiłków celowych na pokrycie wydatków związanych z klęską żywiołową lub ekologiczną;

m prowadzenie i rozwój infrastruktury środowiskowych domów samopomocy dla osób z zaburzeniami psychicznymi;

m realizacja zadań wynikających z rządowych programów pomocy społecznej, mających na celu ochronę poziomu życia osób, rodzin i grup społecznych oraz rozwój specjalistycznego wsparcia.

4. Zadania wynikające z innych ustaw.

OŚRODEK POMOCY SPOŁECZNEJ jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną administracji samorządowej realizującą zadania z zakresu pomocy społecznej należących do gminy na podstawie ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r. z późn. zm. Współpracuje w tym zakresie z organizacjami samorządowymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim i innymi kościołami, związkami wyznaniowymi a także osobami fizycznymi i prawnymi. Ustawa o pomocy społecznej określa między innymi:

1. zakres zadań pomocy społecznej realizowanych przez jednostki organizacyjne pomocy społecznej,

2. sposób finansowania poszczególnych zadań,

3. rodzaje świadczeń z pomocy społecznej oraz zasady i tryb ich udzielania, a także prawa i uprawnienia osób korzystających ze świadczeń pomocy społecznej,

4. organizację pomocy społecznej,

5. kwalifikacje zawodowe kadry pomocy społecznej,

6. zasady i tryb postępowania kontrolnego w zakresie pomocy społecznej.

POMOC SPOŁECZNA wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokajania niezbędnych potrzeb życiowych oraz umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Do Ośrodka mogą zgłaszać się o pomoc wszystkie osoby, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej, a w szczególności z powodu: ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności, bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej lub ciężkiej choroby, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzeniu gospodarstwa domowego zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych. Pomoc może byc też przyznana osobom opuszczającym zakłady karne, uchodźcom, ofiarom zdarzeń losowych i sytuacji kryzysowych, klęsk żywiołowych lub ekologicznych, a także osobom uzależnionym od akoholu i narkotyków oraz ofiarom przemocy domowej.
ŚWIADCZENIA Z POMOCY SPOŁECZNEJ udzielane są na wniosek osoby zainteresowanej, jej przedstawiciela ustawowego, albo innej osoby za zgodą osoby zaintersowanej lub przedstawiciela osobowego tej osoby. Pomoc społeczna może byc również przyznana z urzędu.
FORMY POMOCY oferowanej przez Ośrodek obejmują:

1. pomoc usługową (usługi opiekuńcze, usługi specjalistyczne, specjalistyczne usługi dla osób zaburzonych psychicznie)

2. pomoc w naturze

3. pomoc rzeczową

4. pomoc instytucjonalną (kierowanie do domów pomocy społecznej, do ośrodków wsparcia)

5. pomoc finansową (pieniężną)

ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE

Zasiłek stały przysługuje:

1. pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;

2. pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.

Całkowita niezdolność do pracy oznacza – całkowitą niezdolność do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych albo zaliczenie do I lub II grupy inwalidów lub legitymowanie się znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Zasiłek stały ustala się w wysokości:

· w przypadku osoby samotnie gospodarującej – jako różnicę między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej tj.477,- zł. a dochodem tej osoby, z tym, że kwota zasiłku stałego nie może być wyższa niż 444,- zł. miesięcznie;

· w przypadku osoby w rodzinie – jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie tj. 351,- zł. a dochodem na osobę w rodzinie.

· kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30,- zł. miesięcznie.

W przypadku zbiegu uprawnień do zasiłku stałego i renty socjalnej, świadczenia pielęgnacyjnego lub dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania, zasiłek stały nie przysługuje.

Zasiłek okresowy adresowany jest do osób i rodzin bez dochodów lub o dochodach niższych niż ustawowe kryterium oraz zasobach pieniężnych nie wystarczających na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych. Zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na:

· długotrwałą chorobę, jeżeli choroba ta spowodowała wzrost kosztów utrzymania na skutek konieczności stosowania leków, a ich koszt stanowi znaczny uszczerbek w budżecie domowym, dojazdów do placówek służby zdrowia, zabiegów medyczno-rehabilitacyjnych

· niepełnosprawność,jeżeli powoduje wzrost kosztów utrzymania

· bezrobocie, przy czym przyznanie zasiłku z tego powodu zobowiązuje do aktywnego poszukiwania zatrudnienia, które nie może ograniczyć się jedynie do zarejestrowania w urzędzie pracy. Osoby ubiegające się o zasiłek okresowy z powodu bezrobocia powinny przyjąć każdą pracę, nawet jeżeli nie jest ona zgodna z ich kwaliifikacjami. Jedynym uzasadnionym powodem odmowy są istniejące przeciwskazania zdrowotne.

· możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego.

Świadczenie to stanowi różnicę między przyjętym kryterium, a posiadanym dochodem, uprawniającym do świadczeń z pomocy społecznej. Mininalna gwarantowana kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50% różnicy między:

1. kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a faktycznym dochodem tej osoby

2. kryterium dochodowym rodziny, a dochodem tej rodziny.

Kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20,- zł. miesięcznie. Okres na jaki przyznawany jest zasiłek okresowy uzależniony jest od indywidualnej sytuacji osoby lub rodziny i określa go ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.
Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o:

· miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych;

· składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach;

· kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Do dochodu nie wlicza się jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego, wartości świadczeń w naturze oraz świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych. Dla osób posiadających gospodarstwa rolne – przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 207,- zł.

Zasiłek celowy i specjalny zasiłek celowy

Zasiłki te adresowane są do osób i rodzin w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby. Za taką potrzebę uznaje się w szczególności zakup żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Świadczenie to ma charakter jednorazowy. Osoby i rodziny korzystające z pomocy społecznej są obowiązane do współdziałania w rozwiązywaniu ich trudnej sytuacji życiowej. Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym, odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymanie jego postanowień, nieuzasadniona odmowa podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej przez osobę bezrobotną lub wykonywania prac społecznie użytecznych lub nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależniona – mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczeń, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.

ŚWIADCZENIA NIEPIENIĘŻNE

Do świadczeń niepieniężnych należą:

1. praca socjalna.

2. schronienie

3. posiłek

4. niezbędne ubranie

5. usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze.

6. pobyt i usługi w domu pomocy społecznej.

7. składki na ubezpieczenie zdrowotne

8. składki na ubezpieczenie społeczne

9. sprawienie pogrzebu

10. poradnictwo specjalistyczne

Praca socjalna świadczona jest bez względu na dochód rodziny. Uznawana jest za podstawowy instrument pracy pracownika socjalnego. Jej celem są działania wzmacniające aktywność własną osób i rodzin tak, aby mogły one w przyszłości zwiększyć swoją samodzielność życiową. Świadczona jest na rzecz poprawy funkcjonowania osoby i rodziny.
Kontrakt socjalny jest dodatkowym instrumentem pracy socjalnej, który ma na celu określenie w pisemnej umowie wzajemnych zobowiązań i uprawnień osoby korzystającej z pomocy i ośrodka pomocy społecznej. Kontrakt socjalny to pisemna umowa zawarta z osobą ubiegającą się o pomoc określająca uprawnienia i zobowiązania osoby zwracającej się o pomoc, pracownika socjalnego i kierownika ośrodka określająca sposób współdziałania w rozwiązywaniu problemów osób i rodzin, które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej z uwzględnieniem możliwości wykorzystania zasobów środowiska lokalnego.
Osoby, które wymagają wsparcia w rozwiązywaniu swoich problemów życiowych, mają prawo do specjalistycznego poradnictwa. Ściśle powiązane z poradnictwem są działania w ramach interwencji kryzysowej określone jako zespół działań podejmowanych na rzecz osób i rodzin, w tym dotkniętych przemocą, w celu zapobiegania lub pogłębiania się występujących dysfunkcji. W ramach interwencji kryzysowej udziela się przede wszystkim poradnictwa oraz schronienia dostępnego przez całą dobę.
Pomoc osobie lub rodzinie do schronienia, posiłku i niezbędnego ubrania przysługuje w sytuacji, gdy jest tego pozbawiona.
Pomoc społeczna w katalogu świadczeń niepieniężnych wylicza usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, świadczone w miejscu zamieszkania lub w środowisku lokalnym (ośrodki wsparcia). Usługi te adresowane są do osób samotnych, które w szczególności, z tytułu wieku lub choroby, wymagają pomocy innych osób. Specjalistyczne usługi opiekuńcze adresowane są do osób o szczególnym rodzaju niepełnosprawności m.in. do osób z zaburzeniami psychicznymi.

Obowiązki osób i rodzin ubiegających się o pomoc społeczną

Osoby i rodziny korzystające ze świadczeń pomocy społecznej obowiązane są do współpracy z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu swojej trudnej sytuacji życiowej. Nieuzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną, marnotrawstwo przyznanych świadczeń, ich celowe niszczenie, bądź też marnotrawienie własnych zasobów materialnych, ich nieracjonalne wykorzystywanie mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczeń z pomocy społecznej.
Niewywiązywanie się z uzgodnień zawartych w kontrakcje socjalnym może również spowodować ograniczenie bądź odmowę przyznania świadczenia.
Osoby i rodziny korzystające ze świadczeń pomocy społecznej zobowiązane są do poinformowania o każdej ich zmianie sytuacji osobistej, majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczenia. Świadome wprowadzanie w błąd pracownika socjalnego może spowodować zmianę decyzji na niekorzyść strony oraz zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Świadczenia nienależnie pobrane podlegają zwrotowi niezależnie od dochodu rodziny.